Dzieci, które zostają szybko wyprowadzone z równowagi
Dzieci, które zostają szybko wyprowadzone z równowagi przez dziwne jak również nieoczekiwane zdarzenia, dostrzegają więcej tego rodzaju rzeczy dookoła siebie. Zaczynają na ten temat filozofować, co budzi w nich intelektualną ciekawość. Aby tak się stało potrzebna jest atmosfera wychowawcza akceptująca ich nieco zahamowana, nieśmiała jak również wyczekującą postawę. Na tym może polegać problem ich rozwoju, ponieważ rodzice skupiają się raczej ku dzieciom, które są otwarte, spontaniczne a nawet brutalne. Zahamowanie oraz nieśmiałość uważa się za negatywne cechy charakteru. Natomiast dzieci, które nigdy nie boja się, nie dostrzegają żadnego niebezpieczeństwa oraz są zdolne do podejmowania największego ryzyka, a więc i do dokonywania nowych odkryć. Nie lękać się nie oznacza także nie bać negatywnych następstw swych zachowań oraz czynów, na przykład spodziewanej kary czy bólu. Przeciętne dziecko bardzo potrzebuje pewności oraz konsekwentnych reakcji na swoje zachowania, czy to pozytywnych czy negatywnych. Dzieci, które nigdy się nie boja nie przeraża niepewność. Tym samym odpada najważniejszy powód podporządkowania się rodzicom. Odważne dzieci mają też zapewnione podziw ze strony rówieśników.